به حساب انامل1 يا علمالعلامات2 قرون وسطايي است. بيد آثار متعددي هم در باب حساب و گاهشناسي نوشت. رسالهٴ در باب گاهشماري3 داراي اهميت ويژهاي است. اين اثر حاوي نظريهٴ جالبي است دربارهٴ جزر و مد كه مبتني بر اثر پليني، و در عين حال براساس ملاحظات شخصي خود اوست؛ نخستين اشاره به ايجاد يك بندرگاه (يعني فاصلهٴ متوسط ميان عبور ماه از نصفالنهار و مد بعدي آب؛ اين فاصله در بنادر مختلف متفاوت است). معلومات علمي بيد بيش از ايزيدور است، و اين تفوق بيشتر مرهون آشنايي او با آثار پليني بوده است.
در مورد فلسفهٴ بيزانسي يادداشت مرا راجع به يوحناي دمشقي در فقرهٴ ب ببينيد.
كوماريلا
همچنين: كوماريلاسوامين، كوماريلابهاتا، توتاتا4. مقارن پايان سدهٴ هفتم و نيمهٴ اول سدهٴ هشتم در هند جنوبي برآمد.5 فيلسوف ميمانسايي، رسالهٴ بزرگي در باب بهاسيا در سه قسمت نوشت (اسلوكاوارتيكا، تانترا وارتيكا، و توپتيكا)6. اين رساله بسيار عالمانه و استادانه است، ولي قسمت اعظمش به موشكافيها و مباحثات بيحاصل اختصاص يافته، و شديداً ضد بودايي است. اين تا حدي طبيعي است، چون بوداييان قدوسيت و لغزشناپذيري ودا را نفي ميكنند.
-- مؤسس نظام فلسفي ميمانسا، جايميني7 بود، كه دربارهٴ او چيزي نميدانيم. به عقيدهٴ اين نظام، ودا غيرمخلوق و ازلي است. اين نظام در اصل مجموعهٴ قواعدي است براي تفسير ودا و اجراي شعاير ديني. اصول مكتوب ميمانسا طبعاً به تكميل مطالعات زبانشناسي منجر شد.
پوروا ميمانسا، سوتراي منسوب به جايميني، مسلماً اثري بسيار قديمي و مربوط به قبل از ميلاد مسيح است.
بهاسيا، قديمترين شرح موجود بر جايميني، از ساباراسوامين8، احتمالاً از سدهٴ پنجم است.9 دو شرح بعدي مبتني بر شرح ساباراسوامين موجب اشاعهٴ ميمانسا در ميان دو فرقه شد؛ اين شرحها (به ترتيب زماني) عبارت بود از
بريهاتي10 (شرح كبير) از پرابهاكره11 و شرح كوماريلا.